Lotusvoeten 

Wij hebben voor lotusvoetjes gekozen omdat het ons een interessant onderwerp leek. Als je plaatjes van vrouwen ziet met lotusvoeten ziet dat er altijd heel pijnlijk uit. Daarom wilden wij weten hoe ze het voor elkaar krijgen om zulke voeten te hebben en waarom ze dat willen

Lotusvoetjes zijn voeten waarbij de voorkant van de voet en de hiel zo dicht mogelijk naar elkaar toe worden gebonden, alleen de grote teen blijft uitsteken. Dat is omdat die heel belangrijk is voor het evenwicht. De andere 4 tenen worden gebroken en onder de bal van de voet gebonden. De wreef wordt op die manier een elegante boog en de voetholte wordt zacht en vlezig. Ze beginnen al op hele jonge leeftijd met lotusvoetjes. De meisjes zijn dan een jaar of vijf.

Dit kwam alleen voor in China en is ontstaan rond 618-907 na Christus tijdens de Tang-dynastie. In 1911 tijdens het vallen van de Manchu-dynastie werden de lotusvoetjes verboden, maar de vrouwen in afgelegen gebieden gingen hier nog lang mee door, tot ver in de 20ste eeuw. De laatste lotusschoenen fabriek sloot pas in 1998. Er zijn veel nadelen voor vrouwen die lotusvoetjes hebben. Een daarvan is dat het heel moeilijk voor ze wordt om te lopen, hun tenen zijn dubbelgevouwen en voor hun evenwicht hebben ze nog maar 1 teen.

Gouden lotusvoetjes zijn 7,5 cm lang, zilveren lotusvoetjes zijn tussen de 7,5 en 10 cm en ijzeren lotusvoetjes zijn groter dan 10 cm. Niemand mocht de voetjes aanraken, ook nabije familieleden niet, alleen de man mocht dat. De Chinese mannen zien ze als een erotisch verschijnsel. Vroeger geloofden ze ook dat het samenbinden van de voeten er voor zorgde dat het bloed naar boven stroomde en daardoor zouden ze een vol achterwerk en een goed ontwikkelde vagina krijgen. Als je geen lotusvoeten had kon dat leiden tot sociale uitsluiting. Sommige mannen hadden ook lotusvoeten maar dat waren dan homo’s en travestieten. Als een vrouw lotusvoetjes had werd hierdoor hun economische nutteloosheid extra duidelijk gemaakt en dus ook de rijkdom van de man, want die kon zich een niet werkende vrouw veroorloven.

Bij de lotusvoetjes horen ook lotusschoenen. Die moesten het geheel helemaal afmaken. De schoentjes werden gemaakt van dure stoffen zoals zijde en satijn. Sommige hadden een hakje maar de meeste waren plat. Lotusschoenen waren heel kostbaar.

Het ontstaan van Lotusvoetjes

Lotusvoetjes waren vroeger alleen bij de adel, dat was tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Er is geen echt bewijs waarom het toen begonnen is, maar volgens de overlevering (van vader/moeder op zoon/dochter) is het allemaal begonnen bij een keizerlijke concubine. (Een concubine is een oud woord voor een vrouw die samen met bijvoorbeeld een keizer leeft zonder dat ze zijn vrouw is.) Deze concubine had van nature kleine voetjes. De keizer vond dat zo mooi dat zijn andere concubines probeerden ook zulke kleine voetjes te krijgen. Dat deden zo door hun voeten in te binden. Dat deed natuurlijk heel veel pijn. Voor het volk was het heel belangrijk om de keizer een plezier te doen, dus wilden ze dat hun dochters ook aan dit schoonheidsbeeld konden voldoen. De moeders begonnen dus al op jonge leeftijd met het inbinden van de voetjes zodat ze niet meer konden groeien. Dit liep steeds verder uit de hand.

Tijdens de Song-dynastie was het inbinden van voeten een soort gewoonte geworden. De Japanse mannen vonden het heel mooi, vooral de manier hoe de vrouwen daardoor gingen lopen, een beetje waggelend. Het was ook een teken van welstand geworden, want alleen een man die best wel rijk was kon een vrouw onderhouden die eigenlijk niet meer werken kon.

Uiteindelijk, toen de lotusvoetjes verboden werden, werden de vrouwen ook gedwongen om te stoppen met het inbinden van hun voeten. Daardoor gingen hun voeten meteen weer groeien. Omdat ze al helemaal misvormd waren groeiden ze niet meer goed naar voren, maar naar binnen. Dat deed ook weer heel veel pijn. Ook moesten de vrouwen volgens de nieuwe communistische ideologie werken, net zoals de mannen. Maar de vrouwen met deze voeten konden geen lange afstanden lopen, de overheid hield daar helemaal geen rekening mee. 

Hoe worden de lotusvoetjes gemaakt

Bij lotusvoeten werden de voeten misvormd. Doordat ze heel strak werden ingebonden met stroken stof, werd de voorkant van de voet zo dicht mogelijk naar de hiel getrokken. Daardoor werd de wreef een hoge boog en de voetholte kreeg een diepe kloof. Dat vonden ze heel mooi. Elke dag werden de voeten opnieuw ingebonden. Ze begonnen hier al mee bij meisjes van ongeveer vijf jaar. Doordat hun voeten al op hele jonge leeftijd ingebonden werden, konden ze niet meer verder groeien. Ook werden de tenen gebroken en naar binnen gevouwen. Alleen de grote teen bonden ze niet in, want die is heel belangrijk voor het evenwicht. Doordat de voet een hele rare vorm had gekregen en het heel veel pijn deed, liepen de meisjes heel raar. Ze konden eigenlijk helemaal niet meer lopen, alleen nog maar waggelen. Ook konden ze hun kuitspier niet meer gebruiken, omdat de voet niet meer goed van vorm was. De kleinste voetjes waren 7.5 cm, dat waren de gouden lotusvoetjes. Zilveren en ijzeren lotusvoetjes bestonden ook nog, die waren groter dan 7.5 cm. 

Er waren ook nog best veel risico’s als je lotusvoetjes had. Het inbinden van de voeten is natuurlijk erg pijnlijk, maar je voeten konden ook opzwellen, kneuzen of ontsteken. 

Voor de lotusvoetjes zijn zelfs speciale schoentjes ontwikkeld. Die maakten de voetjes nog mooier. De lotusschoentjes waren ook heel kostbaar, ze werden van de mooiste stoffen gemaakt. 

Weetjes

- Sommige mannen hadden ook lotusvoeten, dat waren dan homo's en stravestieten.

- Van prostituees werd ook verwacht dat ze lotusvoeten hadden.

- Lotusvoeten stinken heel erg, want de voeten sterven gedeeltelijk af.

dit is een filmpje over lotusvoeten:

http://www.youtube.com/watch?v=Qy60cJciNHQ